การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวรรณคดีไทยของนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โดยใช้กระบวนการเรียนรู้ 5Es ร่วมกับการแสดงบทบาทสมมติ

ผู้แต่ง

  • ชนัญชิดา วรทารัญชน์ โรงเรียนเมืองถลาง
  • กิติศักดิ์ สุขวโรดม โรงเรียนเมืองถลาง

คำสำคัญ:

ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวรรณคดีไทย, กระบวนการเรียนรู้ 5Es, การแสดงบทบาทสมมติ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวรรณคดีไทย เรื่อง บทละครพูดคำฉันท์มัทนะพาธา ของผู้เรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้ โดยกระบวนการเรียนรู้ 5Es ร่วมกับการแสดงบทบาทสมมติ และ (2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อกระบวนการเรียนรู้ 5Es ร่วมกับการแสดงบทบาทสมมติ กลุ่มตัวอย่างคือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5/2 จำนวน 36 คน ได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม จำนวน 36 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย 3 ชนิด ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ 6 แผน แผนละ 50 นาที รวม 300 นาที แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และแบบประเมินความพึงพอใจ โดยใช้แบบแผนในการวิจัย One Group Pretest – Posttest Design และสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบค่า t

ผลการวิจัยพบว่า 1) นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 2) ผลการศึกษาความพึงพอใจในกระบวนการจัดการเรียนรู้ที่มีต่อกระบวนการเรียนรู้ 5Es ร่วมกับการแสดงบทบาทสมมติ มีภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด

เอกสารอ้างอิง

ชไมพร เสือจิ๋ว และอ้อมธจิต แป้นศรี. (2568). การจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ 5E ร่วมกับบอร์ดเกม เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวรรณคดี เรื่อง กาพย์ห่อโคลงประพาสธารทองแดง สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วารสารวิชาการการศึกษาและวิจัยทางการศึกษา, 11(2), 435-448.

ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2558). ศิลปะการสอนเพื่อผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. (พิมพ์ครั้งที่ 2). วีพรินท์.

ทิศนา แขมมณี. (2566). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 23). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ณัฐศิษฏ์ ถาวรและกาญจนา วิชญาปกรณ์. (2567). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวรรณคดีไทย เรื่องมหาเวสสันดรชาดก กัณฑ์มัทรี ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ (5E) ร่วมกับสื่อประสม. วารสารสิรินธรปริทรรศน์, 25(1), 33-43.

นรากร ชินพิมาย. (2566). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวรรณคดีไทย เรื่อง เสภาขุนช้างขุนแผน ตอน กำเนิดพลายงาม โดยใช้รูปแบบการเรียนรู้แบบบทบาทสมมุติ. วารสารชัยพฤกษ์ภิรมย์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 5(1), 51-63.

ประภาศรี สีหอำไพ. (2535). วิธีการสอนภาษาไทยระดับชั้นมัธยมศึกษา. กรุงเทพฯ : ไทยวัฒนาพานิช.

ปิยจิตร สังข์พานิช. (2560). การพัฒนาทักษะการพูดภาษาฝรั่งเศสด้านการแสดงบทบาทสมมติสำหรับนักศึกษา วิชาการเอกการจัดการท่องเที่ยว คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม. วารสารสมาคมครูภาษาฝรั่งเศสแห่งประเทศไทย ในพระราชูปถัมภ์ฯ, 40(134), 41-54.

ภาณุวิทย์ ถูกนึก และลำไย สีหามาตย์. (2567). ผลการพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้แบบการแสดงบทบาทสมมติร่วมกับเทคนิค CIRC เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและเสริมสร้างทักษะการสื่อสาร สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(1), 1599-1611.

วัชรา เล่าเรียนดี, ปรณัฐ กิจรุ่งเรือง, และอรพิณ ศิริสัมพันธ์. (2560). กลยุทธ์การจัดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อพัฒนาการคิดและยกระดับคุณภาพการศึกษาสำหรับศตวรรษที่ 21. (พิมพ์ครั้งที่ 12). นครปฐม :เพชรเกษรมพริ้นติ้ง กรุ๊ป.

อาภรณ์ ใจเที่ยง. (2553). หลักการสอน. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-10-22

รูปแบบการอ้างอิง

วรทารัญชน์ ช., & สุขวโรดม ก. (2026). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวรรณคดีไทยของนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โดยใช้กระบวนการเรียนรู้ 5Es ร่วมกับการแสดงบทบาทสมมติ. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา, 10(2), 62–74. สืบค้น จาก https://so20.tci-thaijo.org/index.php/bsru01grad/article/view/1070

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย