หลัก Kompetenz-Kompetenz ในศาลอนุญาโตตุลาการทางการกีฬา
คำสำคัญ:
หลัก Kompetenz-Kompetenz, ความมีอำนาจอิสระในเขตอำนาจของตน, อนุญาโตตุลาการทางการกีฬา, ศาลอนุญาโตตุลาการทางการกีฬาบทคัดย่อ
หลัก Kompetenz-Kompetenz (ความมีอำนาจอิสระในเขตอำนาจของตน-ความมีอำนาจอิสระในเขตอำนาจของตน) ที่ใช้ในศาลอนุญาโตตุลาการทางการกีฬา (ศาล CAS) เป็นหลักที่ยึดโยงกับความมีอิสระชั้นสูงสุดในการพิจารณาข้อพิพาททางการกีฬาตามเขตอำนาจในระดับสากล โดยมุ่งปกป้องความเป็นอิสระของกระบวนการระงับข้อพิพาททางการกีฬาด้วยการให้อำนาจศาล CAS ในการวินิจฉัยชี้ขาดภายใต้เขตอำนาจของตนเอง หลัก Kompetenz-Kompetenz นี้นำมาใช้อ้างอิงให้คณะอนุญาโตตุลาการศาล CAS สามารถวินิจฉัยชี้ขาดในเขตอำนาจศาลของตนเองได้ โดยทั่วไปแล้วหลักการนี้ได้รับการสนับสนุนจากหลักการแบ่งแยกอำนาจอนุญาโตตุลาการออกจากศาลทั่วไป ซึ่งสร้างความมั่นใจว่าข้อสัญญาการอนุญาโตตุลาการจะได้รับการปฏิบัติแยกต่างหากจากสัญญาหลัก ทำให้ศาล CAS สามารถใช้อำนาจของตนได้ แม้ว่าจะมีข้อโต้แย้งเกี่ยวกับความมีอยู่หรือความถูกต้องของข้อสัญญาการอนุญาโตตุลาการก็ตาม ดังนั้น ศาล CAS จึงทำหน้าที่เปรียบเป็นสถาบันที่ใช้อำนาจสูงสุดในการอนุญาโตตุลาการทางการกีฬาเพื่อระงับข้อพิพาททางการกีฬาระหว่างประเทศ บทความนี้ศึกษาการนำเอาหลัก Kompetenz-Kompetenz มาใช้ในเขตอำนาจศาล CAS ตัวอย่างเช่น การอนุญาโตตุลาการภาคบังคับในกระบวนการระงับข้อพิพาททางการกีฬา ข้อจำกัดในการอนุญาโตตุลาการกีฬาระดับสากล และบริบทของข้อสัญญาการอนุญาโตตุลาการ บทความนี้ตั้งคำถามสำคัญเกี่ยวกับการใช้อำนาจของศาล CAS การศึกษาในบทความฉบับนี้เผยให้เห็นปรัชญาทางกฎหมายกีฬาที่มองว่าศาล CAS เป็นสถาบันอนุญาโตตุลาการขั้นสุดท้ายสำหรับข้อพิพาทที่เกี่ยวข้องกับกีฬา มากไปกว่าที่จะเป็นเพียงอนุญาโตตุลาการให้คำปรึกษาที่ไม่มีผลผูกพันในทางกฎหมายอย่างหนึ่งอย่างใด ซึ่งถือเป็นการพัฒนาที่สำคัญในหลักการอนุญาโตตุลาการทางการกีฬา
เอกสารอ้างอิง
Akhtar, Zia. “Court of Arbitration for Sport (CAS), Procedural Justice, and Athletes’ Appeals in Developing Countries.” Sports Law, Policy & Diplomacy Journal 1, no. 2 (2023): 63–87. https://doi.org/10.30925/slpdj.1.2.4.
Bachand, François. “Kompetenz-Kompetenz, Canadian Style.” Arbitration International 25, no. 3 (2009): 431–454. https://doi.org/10.1093/arbitration/25.3.431.
Bayle, Emmanuel. Governance, Regulation and Management of Global Sport Organisations. Abingdon, UK: Routledge, 2025. https://doi.org/10.4324/9781003462118.
Bermann, George A. “The Self-Styled ‘Autonomy’ of International Arbitration.” Arbitration International 36 (2020): 221–232. https://scholarship.law.columbia.edu/faculty_scholarship/2879.
Casini, Lorenzo. “Beyond Dispute: International Judicial Institutions as Lawmakers: The Making of a Lex Sportiva by the Court of Arbitration for Sport.” German Law Journal 12, no. 5 (2011): 1317–1340. https://germanlawjournal.com/wp-content/uploads/GLJ_Vol_12_No_05_Casini.pdf.
Cook, Anthony. “Kompetenz-Kompetenz: Varying Approaches and a Proposal for a Limited Form of Negative Kompetenz-Kompetenz.” Pepperdine Law Review 17 (2014): 17–34. https://digitalcommons.pepperdine.edu/plr/vol2014/iss1/2.
Court of Arbitration for Sport. CAS 2021/A/8290 Club Menemenspor v. KF Laçi & Fédération Internationale de Football Association (FIFA), Preliminary Arbitral Award (9 September 2022). Accessed June 14, 2026. https://www.sennferrero.com/wp-content/uploads/2022/10/CAS-2021-A-8290-Club-Menemenspor-v.-KF-Laci-FIFA.pdf.
Court of Arbitration for Sport. Code of Sports-related Arbitration (in force as of 1 July 2025). Lausanne: Court of Arbitration for Sport, 2025. Accessed June 14, 2026. https://www.tas-cas.org/generated/assets/pages/index/CAS_Code_2025__EN_--1-.pdf.
European Parliament and Council. Federal Act on Private International Law (PILA) of 18 December 1987 (Status as of 1 January 2026). Fedlex. Accessed June 14, 2026. https://www.fedlex.admin.ch/eli/cc/1988/1776_1776_1776/en.
Federal Supreme Court of Switzerland. Francelino da Silva Matuzalem and Real Saragossa SAD v. FIFA, Case No. 4A_558/2011, Judgment of 27 March 2012. https://jusmundi.com/en/document/decision/en-francelino-da-silva-matuzalem-and-real-saragossa-sad-v-federation-internationale-de-football-association-fifa-decision-of-the-swiss-federal-tribunal-4a-558-2011-tuesday-27th-march-2012.
Freeburn, Lloyd. “The De Facto Jurisdiction of the Court of Arbitration for Sport.” In Regulating International Sport: Power, Authority and Legitimacy, 118–154. Leiden: Brill | Nijhoff, 2018. https://doi.org/10.1163/9789004379794_007.
International Olympic Committee, Association of Summer Olympic International Federations, Association of International Olympic Winter Sports Federations, and Association of National Olympic Committees. Agreement Related to the Constitution of the International Council of Arbitration for Sport (ICAS). 1994. Accessed June 14, 2026. https://arbitrationlaw.com/sites/default/files/free_pdfs/ICAS%20Agreement.pdf.
Landolt, Phillip. “The Inconvenience of Principle: Separability and Kompetenz-Kompetenz.” Journal of International Arbitration 30, no. 5 (2013): 511–530. https://doi.org/10.54648/joia2013033.
Lee, J. T.-T. “Separability, Competence-Competence and the Arbitrator’s Jurisdiction in Singapore.” Singapore Academy of Law Journal 7 (1995): 421–437. https://ink.library.smu.edu.sg/sol_research/575.
Maennig, Wolfgang. Governance in Sports Organizations. Hamburg Contemporary Economic Discussions No. 60. Hamburg: University of Hamburg, Faculty of Business, Economics and Social Sciences, 2017. https://www.econstor.eu/bitstream/10419/175040/1/HCED-060.pdf.
Mahapatra, Hrudananda, Rina Bhattacharjee, Anjali Mohanty, Kaustubh Bhattar, Tanjina Akhter, and Priyanka Uttam. “Evolving Legal Frameworks in Sports: Governance, Dispute Resolution, and Athlete Rights in the Global Arena.” International Journal of Environmental Sciences 11, no. 23s (2025): 1793–1800. https://theaspd.com/index.php/ijes/article/view/8662/6246.
Mavromati, Dimitrios P. “Res Judicata in Sports Disputes and Decisions Rendered by Sports Federations in Switzerland.” In Bulletin TAS/CAS Bulletin 2015/1, 40–52. Lausanne: Court of Arbitration for Sport, 2015. https://www.tas-cas.org/generated/assets/lists/c045720f-0f44-4e36-8b03-63c5dae256ee/Bulletin_2015_1_internet3.pdf.
Mitten, Matthew J. “Book Review: The Code of the Court of Arbitration for Sport: Commentary, Cases, and Materials.” Marquette Sports Law Review 26, no. 1 (2015): 265–270. https://scholarship.law.marquette.edu/sportslaw/vol26/iss1/13.
Noshadha, S., and Zhanna Kushnir. “The Doctrine of Competence-Competence (Kompetenz-Kompetenz) in International Sport Arbitration.” Science in Olympic Sport 1 (2021): 65–74. https://doi.org/10.32652/olympic2021.1_6.
Practical Law. “Swiss Supreme Court on Consent in Sports Arbitration and a Non-Signatory’s Standing to Bring a Claim before the CAS.” Thomson Reuters, April 3, 2012. Accessed June 14, 2026. https://uk.practicallaw.thomsonreuters.com/5-518-8075?transitionType=Default&contextData=(sc.Default).
Seltmann, Maximilian, and Lorenz Fiege. “Placing Athlete Rights at the Heart of Good Governance in Sport: Leveraging Ideational Power, Democratising Governance.” Sports Law, Policy & Diplomacy Journal 2, no. 2 (2024): 37–71. https://doi.org/10.30925/slpdj.2.2.3.
Swiss Civil Code (CC) of 10 December 1907. Fedlex. Accessed June 14, 2026. https://www.fedlex.admin.ch/eli/cc/24/233_245_233/en.
United Nations. United Nations Convention on the Recognition and Enforcement of Foreign Arbitral Awards (New York Convention, 1958). Accessed June 14, 2026. https://www.newyorkconvention.org/english.
Whitfield, H. F. “Kompetenz-Kompetenz: An Arbitral Tribunal Authority to Decide Its Jurisdiction.” Beijing Law Review 14 (2023): 1941–1953. https://doi.org/10.4236/blr.2023.144107.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
##default.contextSettings.thaijo.licenseTerms##
