PARIHARA: Buddhist Community Management

PARIHARA: Buddhist Community Management เป็นวารสารวิชาการที่ผ่านกระบวนการประเมินบทความโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (peer-reviewed) และเผยแพร่แบบเปิดให้เข้าถึงได้โดยเสรี (open access) จัดพิมพ์โดยวิทยาลัยสงฆ์จันทบุรี มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ประเทศไทย

วัตถุประสงค์ของวารสาร (Aims)

PARIHARA มีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมและพัฒนาองค์ความรู้ด้าน การจัดการชุมชนเชิงพุทธ (Buddhist Community Management) โดยมุ่งสร้างองค์ความรู้ที่มีรากฐานทางทฤษฎีและหลักฐานเชิงประจักษ์ ซึ่งเชื่อมโยงพระพุทธศาสนากับการจัดการ ธรรมาภิบาล ชุมชน และการพัฒนาสังคม วารสารส่งเสริมการแลกเปลี่ยนองค์ความรู้แบบสหวิทยาการระหว่างสาขาพระพุทธศาสนา การจัดการ รัฐประศาสนศาสตร์ สังคมวิทยา มานุษยวิทยา การพัฒนา และศาสตร์ที่เกี่ยวข้อง ตลอดจนสนับสนุนการพัฒนาทฤษฎี กรอบแนวคิด แบบจำลอง และแนวปฏิบัติที่มีหลักฐานรองรับ

นอกจากนี้ วารสารยังให้ความสำคัญกับงานศึกษาเชิงเปรียบเทียบและงานวิชาการระดับนานาชาติที่เกี่ยวข้องกับสถาบันทางพระพุทธศาสนา ชุมชน ประชาสังคม และประเด็นทางสังคมร่วมสมัย โดยเน้นการเชื่อมโยงการศึกษาทางวิชาการที่มีความเข้มแข็งกับการนำไปใช้ในทางสังคมและการบริหารองค์กรอย่างรับผิดชอบ

จุดเน้นและขอบเขตของวารสาร (Focus and Scope)

PARIHARA ให้ความสำคัญกับงานศึกษาที่แนวคิด จริยธรรม สถาบัน แนวปฏิบัติ หรือชุมชนทางพระพุทธศาสนา มีบทบาทอย่างมีสาระต่อปัญหาวิจัย การวิเคราะห์ การตีความ หรือคุณูปการของงาน

บทความที่เพียงนำหลักธรรมทางพระพุทธศาสนามาเพิ่มเติมในงานด้านการจัดการหรือชุมชนที่เดิมไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนาอย่างมีสาระ จะไม่ถือว่าอยู่ในจุดเน้นหลักของวารสาร

พระพุทธศาสนา × การจัดการและธรรมาภิบาล × ชุมชนและการพัฒนาสังคม

ขอบเขตของวารสาร (Scope)

ต้นฉบับที่ส่งมายัง PARIHARA ต้องแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์อย่างมีความหมายระหว่าง 3 มิติ ดังต่อไปนี้

มิติที่ 1: รากฐานทางพระพุทธศาสนา (Buddhist Foundation)

อาจครอบคลุมประเด็น เช่น หลักคำสอนและแนวคิดทางพระพุทธศาสนา พุทธจริยศาสตร์ พุทธสังคมความคิด สถาบันทางพระพุทธศาสนา คณะสงฆ์และชุมชนสงฆ์ องค์กรทางพระพุทธศาสนา ภาวะผู้นำเชิงพุทธพุทธเศรษฐศาสตร์ พระพุทธศาสนาเพื่อสังคม (Engaged Buddhism) มุมมองทางพระพุทธศาสนาอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับชีวิตทางสังคมและองค์กร

มิติที่ 2: การจัดการและธรรมาภิบาล (Management and Governance)

อาจครอบคลุมประเด็น เช่น การจัดการ การบริหาร ภาวะผู้นำ ธรรมาภิบาล การจัดการองค์การ การจัดการเชิงกลยุทธ์ รัฐประศาสนศาสตร์ การจัดการแบบมีส่วนร่วม การจัดการเครือข่าย การจัดการทรัพยากร การตัดสินใจ การจัดการการเปลี่ยนแปลงนวัตกรรมทางสังคม

มิติที่ 3: ชุมชนและการพัฒนาสังคม (Community and Social Development)

อาจครอบคลุมประเด็น เช่น การพัฒนาชุมชน การพัฒนาสังคม การมีส่วนร่วมของชุมชน ทุนทางสังคม ประชาสังคม เครือข่ายชุมชน การพัฒนาที่ยั่งยืน ความยืดหยุ่นของชุมชน คุณภาพชีวิต การจัดการปัญหาสังคม การพัฒนาเชิงพื้นที่

ต้นฉบับควรแสดงให้เห็นถึง การบูรณาการอย่างมีสาระระหว่างทั้งสามมิติ การกล่าวถึงหลักธรรมหรือคำสอนทางพระพุทธศาสนาเพียงอย่างเดียว โดยไม่ได้แสดงให้เห็นว่ามีบทบาทสำคัญต่อปัญหาวิจัย กรอบแนวคิด การวิเคราะห์ การตีความ หรือคุณูปการของงาน โดยทั่วไปจะยังไม่เพียงพอสำหรับการพิจารณาว่าอยู่ในขอบเขตของ PARIHARA


กระบวนการประเมินบทความ (Peer Review Process)
1. การตรวจสอบต้นฉบับเบื้องต้น (Submission Check)

กองบรรณาธิการตรวจสอบความครบถ้วนของต้นฉบับ ข้อมูล metadata แบบแสดงรายการที่จำเป็น รูปแบบบทความ และเอกสารประกอบการส่งบทความ

2. การกลั่นกรองโดยบรรณาธิการ (Editorial Screening)

บรรณาธิการบริหาร (Editor-in-Chief) หรือรองบรรณาธิการ (Associate Editor) ที่ได้รับมอบหมาย จะพิจารณาความสอดคล้องกับขอบเขตของวารสาร หลักสามมิติของ PARIHARA ความเป็นต้นฉบับ ช่องว่างการวิจัยหรือช่องว่างเชิงแนวคิด ความเหมาะสมของระเบียบวิธี คุณภาพทางวิชาการ และความถูกต้องตามหลักจริยธรรมการตีพิมพ์

ต้นฉบับอาจได้รับการปฏิเสธโดยไม่ส่งผู้ทรงคุณวุฒิ หากเห็นได้ชัดว่าอยู่นอกขอบเขตของวารสาร หรือไม่ผ่านมาตรฐานทางวิชาการขั้นต่ำของวารสาร

3. การตรวจสอบความซื่อสัตย์ทางการวิจัย (Research Integrity Screening)

ต้นฉบับอาจได้รับการตรวจสอบในประเด็นต่าง ๆ เช่น ความซ้ำซ้อนของข้อความ การตีพิมพ์ซ้ำ ความถูกต้องของการอ้างอิง การระบุผู้เขียน จริยธรรมการวิจัย ความผิดปกติของภาพหรือข้อมูล และการใช้เครื่องมืออัตโนมัติหรือเทคโนโลยี AI ที่เกี่ยวข้อง

4. การประเมินโดยผู้ทรงคุณวุฒิภายนอก (External Peer Review)

ต้นฉบับที่ผ่านการกลั่นกรองจะส่งให้ผู้ทรงคุณวุฒิอิสระที่มีความเชี่ยวชาญเกี่ยวข้องกับเนื้อหาของบทความ อย่างน้อย 3 คน

5. การแก้ไขต้นฉบับโดยผู้เขียน (Author Revision)

เมื่อได้รับคำขอให้แก้ไข ผู้เขียนต้องส่งต้นฉบับฉบับแก้ไข พร้อมเอกสารชี้แจงการแก้ไขแบบรายประเด็น (point-by-point response) เพื่อตอบข้อเสนอแนะของผู้ทรงคุณวุฒิและบรรณาธิการ

6. การตัดสินบทความ (Editorial Decision)

ผลการพิจารณาอาจเป็น Accept / Minor Revision / Major Revision / Reject

7. การเตรียมต้นฉบับและตรวจสอบคุณภาพก่อนเผยแพร่ (Production and Quality Control)

บทความที่ได้รับการตอบรับจะผ่านการตรวจสอบขั้นสุดท้ายในด้านเอกสารอ้างอิง metadata ภาษา การจัดรูปแบบ คำประกาศต่าง ๆ และข้อมูลการตีพิมพ์ ก่อนเผยแพร่ในระบบวารสาร


ประเภทบทความ (Types of Articles)

PARIHARA รับพิจารณาต้นฉบับหลัก 3 ประเภท ดังนี้

1. บทความวิจัย (Research Articles)

บทความวิจัยเป็นผลงานวิจัยเชิงประจักษ์ที่เป็นต้นฉบับ โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยที่เหมาะสมกับคำถามวิจัย เช่น การวิจัยเชิงปริมาณ การวิจัยเชิงคุณภาพ การวิจัยแบบผสมผสาน การวิจัยเชิงปฏิบัติการ การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม กรณีศึกษา การวิจัยชาติพันธุ์วรรณนา หรือระเบียบวิธีวิจัยอื่นที่เหมาะสม

ต้นฉบับต้องระบุปัญหาวิจัยและช่องว่างองค์ความรู้ที่เกี่ยวข้องอย่างชัดเจน ใช้ระเบียบวิธีวิจัยที่เหมาะสมและมีความเข้มแข็ง และนำเสนอผลการศึกษาที่มีหลักฐานเชิงประจักษ์รองรับ นอกจากนี้ ควรมีการเชื่อมโยงและอภิปรายกับวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องอย่างมีวิจารณญาณ มีการอภิปรายผลอย่างเป็นระบบ และแสดงให้เห็นถึงคุณูปการใหม่ต่อองค์ความรู้

ความยาวที่แนะนำ: ประมาณ 5,000–8,000 คำ ไม่รวมเอกสารอ้างอิง

2. บทความวิชาการหรือบทความเชิงแนวคิด (Academic or Conceptual Articles)

บทความประเภทนี้ควรนำเสนอการวิเคราะห์เชิงวิพากษ์ การพัฒนาทฤษฎี หรือการสังเคราะห์เชิงแนวคิด โดยมีฐานจากวรรณกรรมวิชาการที่เกี่ยวข้องอย่างเพียงพอ บทความไม่ควรเป็นเพียงการสรุปหลักคำสอนทางพระพุทธศาสนาหรืองานศึกษาที่มีอยู่เดิม แต่ควรพัฒนาไปสู่คุณูปการทางวิชาการที่ชัดเจนและเป็นต้นฉบับ เช่น ข้อเสนอเชิงแนวคิด ข้อเสนอเชิงทฤษฎี กรอบแนวคิด แบบจำลอง การตีความใหม่ หรือการพัฒนาทางความคิดในรูปแบบอื่นที่ช่วยเพิ่มความเข้าใจเกี่ยวกับ Buddhist Community Management

ความยาวที่แนะนำ: ประมาณ 8,000–10,000 คำ ไม่รวมเอกสารอ้างอิง

3. บทความปริทัศน์ (Review Articles)

บทความปริทัศน์เป็นงานสังเคราะห์องค์ความรู้เดิมอย่างมีระบบและเข้มแข็ง เช่น Systematic Review Scoping Review Integrative Review Critical Review

ต้นฉบับต้องอธิบายอย่างชัดเจนว่า ผู้เขียนค้นหา คัดเลือก วิเคราะห์ และสังเคราะห์วรรณกรรมอย่างไร โดยใช้กระบวนการที่โปร่งใสและเหมาะสมกับประเภทของการทบทวน บทความต้องก้าวพ้นจากการสรุปงานวิจัยเดิม และควรวิเคราะห์องค์ความรู้ที่มีอยู่อย่างมีวิจารณญาณ เพื่อนำไปสู่การระบุช่องว่างการวิจัยหรือช่องว่างทางทฤษฎี การพัฒนาความเข้าใจเชิงแนวคิด การชี้ให้เห็นประเด็นที่ยังมีข้อถกเถียง หรือการเสนอทิศทางการวิจัยในอนาคตที่เกี่ยวข้องกับ Buddhist Community Management

ความยาวที่แนะนำ: ประมาณ 6,000–9,000 คำ ไม่รวมเอกสารอ้างอิง

ในระยะเริ่มต้นของการพัฒนาวารสาร PARIHARA โดยทั่วไปจะยังไม่รับพิจารณา บทวิจารณ์หนังสือ รายงานกิจกรรม บทเทศนา บทความแสดงความคิดเห็นทั่วไป หรือบทความประชาสัมพันธ์ เพื่อรักษาจุดเน้นและมาตรฐานทางวิชาการของวารสาร


ภาษาที่รับตีพิมพ์ (Language): ภาษาไทยและภาษาอังกฤษ


กำหนดการเผยแพร่ (Publication Frequency)
เผยแพร่ ปีละ 2 ฉบับ

ฉบับที่ 1: เดือนมิถุนายน
ฉบับที่ 2: เดือนธันวาคม


ผู้จัดพิมพ์ (Publisher): วิทยาลัยสงฆ์จันทบุรี มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย


ค่าธรรมเนียมการตีพิมพ์ (Article Processing Charge: APC)
PARIHARA: Buddhist Community Management ไม่มีค่าธรรมเนียมในการส่งบทความและไม่มีค่าธรรมเนียมการตีพิมพ์

Submission Fee: 0 บาท
Article Processing Charge (APC): 0 บาท
Publication Fee: 0 บาท

การพิจารณาบทความขึ้นอยู่กับ คุณภาพทางวิชาการ ความซื่อสัตย์ทางการวิจัย ความสอดคล้องกับขอบเขตของวารสาร และการปฏิบัติตามนโยบายของวารสาร เท่านั้น หากมีการเปลี่ยนแปลงนโยบายค่าธรรมเนียมในอนาคต วารสารจะประกาศให้ทราบล่วงหน้าอย่างชัดเจนผ่านเว็บไซต์ และโดยทั่วไปการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวจะไม่มีผลย้อนหลังกับต้นฉบับที่ส่งเข้าระบบภายใต้นโยบายเดิม

จริยธรรมการตีพิมพ์Publication Ethics
PARIHARA ยึดหลักความซื่อสัตย์ ความโปร่งใส ความรับผิดชอบ และความเป็นอิสระทางวิชาการ วารสารไม่ยอมรับการสร้างข้อมูลเท็จ การบิดเบือนข้อมูล การคัดลอกผลงาน การตีพิมพ์ซ้ำ การแบ่งผลการศึกษาโดยไม่สมเหตุสมผล การปลอมแปลงเอกสาร การบิดเบือนแหล่งอ้างอิง การซื้อขายผลงาน การเพิ่มชื่อผู้เขียนที่ไม่มีส่วนร่วม หรือการแทรกแซงกระบวนการ peer review

งานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับมนุษย์ กลุ่มเปราะบาง ชุมชน หรือข้อมูลส่วนบุคคลต้องดำเนินการอย่างมีจริยธรรม มีการให้ข้อมูลและขอความยินยอมอย่างเหมาะสม และต้องระบุการรับรองหรือการยกเว้นการพิจารณาจริยธรรมเมื่อกฎหมายหรือข้อกำหนดของสถาบันกำหนด

สำหรับงานวิจัยเกี่ยวกับวัด พระสงฆ์ ชุมชนทางศาสนา ชุมชนชาติพันธุ์ หรือชุมชนท้องถิ่น ผู้วิจัยควรคำนึงถึง community dignity, cultural context, confidentiality และ non-extractive research practice ไม่ใช้ชุมชนเป็นเพียงแหล่งข้อมูลโดยปราศจากการคำนึงถึงผลกระทบต่อบุคคลหรือชุมชนนั้น

เมื่อมีข้อกล่าวหาเรื่อง misconduct วารสารจะตรวจสอบอย่างเป็นธรรม รักษาความลับ และดำเนินการตามหลักฐาน ไม่ตัดสินจากตำแหน่ง สถานะทางวิชาการ สถานะทางศาสนา หรือสังกัดของบุคคล


นโยบายการใช้ปัญญาประดิษฐ์ Artificial Intelligence Policy

1. Authors

ผู้เขียนสามารถใช้ AI-assisted tools เพื่อช่วยตรวจภาษา การจัดรูปแบบ การระดมแนวคิด การเขียนโปรแกรม การวิเคราะห์เบื้องต้น การแปล หรือภารกิจอื่นได้ โดยต้องอยู่ภายใต้การตรวจสอบและความรับผิดชอบของมนุษย์

การตรวจการสะกดหรือไวยากรณ์พื้นฐานที่มิได้สร้างสาระใหม่ไม่จำเป็นต้องเปิดเผย

แต่หากมีการใช้ Generative AI เพื่อสร้างหรือแก้ไขเนื้อหาที่มีสาระสำคัญ สรุปเอกสาร แปลเนื้อหาจำนวนมาก สร้าง code วิเคราะห์ข้อมูล สร้างภาพ วิเคราะห์ข้อมูล หรือช่วยสร้างข้อโต้แย้ง ผู้เขียนต้องเปิดเผย

ต้องระบุอย่างน้อย

ชื่อเครื่องมือ / รุ่นหรือเวอร์ชันถ้าทราบ / วัตถุประสงค์ / ส่วนของงานที่ใช้ AI

AI ไม่สามารถเป็นผู้เขียนหรือผู้เขียนร่วมได้

AI ไม่ควรถูกใช้เป็นแหล่งอ้างอิงแทนแหล่งข้อมูลต้นฉบับ ผู้เขียนต้องตรวจสอบแหล่งอ้างอิงทุกแห่งด้วยตนเอง

ผู้เขียนเป็นผู้รับผิดชอบอย่างเต็มที่ต่อความถูกต้อง ความเป็นต้นฉบับ การอ้างอิง ลิขสิทธิ์ และข้อสรุปทั้งหมดของบทความ

2. Reviewers

ผู้ประเมินห้ามนำต้นฉบับที่ได้รับมอบหมาย หรือส่วนสำคัญของต้นฉบับ ไปอัปโหลดสู่ Generative AI หรือบริการภายนอกที่ไม่สามารถรับประกัน confidentiality ได้ ผู้ประเมินต้องจัดทำข้อประเมินจากวิจารณญาณทางวิชาการของตนเอง

3. Editors

บรรณาธิการต้องไม่ใช้ AI เป็นผู้ตัดสินรับหรือปฏิเสธบทความ

เครื่องมืออัตโนมัติอาจใช้สำหรับ similarity checking, language checking, metadata checking หรือ integrity screening แต่ผลจากเครื่องมือดังกล่าวต้องได้รับการตรวจสอบโดยมนุษย์ก่อนมีการตัดสินใจ

Mandatory AI Statement

ทุกบทความที่ได้รับการตอบรับต้องมีข้อความ "Declaration of Generative AI and AI-assisted Technologies"

หากไม่ใช้ ให้ระบุ:

"The authors declare that no generative AI or AI-assisted technology was used to generate substantive scholarly content in this manuscript."

หากใช้ ต้องระบุรายละเอียดอย่างโปร่งใส


นโยบายการคัดลอกผลงาน Plagiarism and Text Similarity Policy

ต้นฉบับทุกเรื่องอาจได้รับการตรวจ text similarity ก่อนเข้าสู่ peer review และก่อนเผยแพร่

วารสาร ไม่ใช้เปอร์เซ็นต์ similarity เพียงตัวเลขเดียวตัดสินว่าเป็น plagiarism หรือไม่ เนื่องจากข้อความจากวิธีวิจัย คำศัพท์ทางวิชาการ ชื่อหน่วยงาน รายการอ้างอิง และข้อความที่อ้างโดยถูกต้องอาจสร้าง similarity ได้โดยไม่ใช่ misconduct

บรรณาธิการจะพิจารณา ตำแหน่งของข้อความที่ซ้ำ ปริมาณและลักษณะของการซ้ำ การอ้างแหล่งที่มาการนำแนวคิดหรือข้อมูลของผู้อื่นมาใช้การใช้ผลงานเดิมของตนเอง การแปลผลงานผู้อื่นโดยไม่อ้างอิงการคัดลอกข้อความ แนวคิด ตาราง ภาพ ข้อมูล หรือผลการศึกษาโดยไม่ได้ระบุแหล่งที่มาอย่างเหมาะสมอาจนำไปสู่การ Reject ทันที

หากตรวจพบภายหลังตีพิมพ์ วารสารอาจออก Correction, Expression of Concern หรือ Retraction ตามระดับความรุนแรง


นโยบายผู้เขียนและการมีส่วนร่วม (Authorship and Contributorship Policy)

บุคคลที่จะได้รับการระบุเป็นผู้เขียนต้องมีส่วนร่วมทางวิชาการอย่างมีสาระสำคัญต่อผลงาน มีส่วนในการร่างหรือทบทวนเนื้อหาสำคัญ เห็นชอบต้นฉบับฉบับสุดท้าย และยอมรับความรับผิดชอบต่อความถูกต้องและความซื่อสัตย์ของผลงาน

การได้มาซึ่งทุน การเก็บข้อมูลเพียงอย่างเดียว การเป็นผู้บริหาร การเป็นหัวหน้าหน่วยงาน การให้สถานที่ หรือการมีสถานะทางวิชาการหรือทางศาสนา ไม่เพียงพอสำหรับการเป็นผู้เขียน

PARIHARA ใช้ CRediT Contributor Roles เพื่อแสดงบทบาทของผู้เขียน เช่น Conceptualization, Methodology, Investigation, Formal Analysis, Data Curation, Writing – Original Draft และ Writing – Review & Editing

Corresponding Author ต้องรับผิดชอบในการยืนยันว่าผู้เขียนทุกคน

  • เห็นชอบรายชื่อและลำดับผู้เขียน

  • เห็นชอบต้นฉบับฉบับสุดท้าย

  • เปิดเผย COI

  • เปิดเผย AI use

  • ยอมรับ Author Contribution Statement

การเพิ่ม ลบ หรือเปลี่ยนลำดับผู้เขียนหลัง submission ต้องมีเหตุผลและหนังสือยินยอมจากผู้เขียนทุกคน

Guest authorship, honorary authorship และ ghost authorship ถือเป็นการละเมิดจริยธรรมของวารสาร


นโยบายผลประโยชน์ทับซ้อน (Conflict of Interest Policy)

ผู้เขียน ผู้ประเมิน และบรรณาธิการต้องเปิดเผยความสัมพันธ์ที่อาจมีอิทธิพล หรืออาจถูกมองว่ามีอิทธิพลต่อวิจารณญาณทางวิชาการ

COI อาจเป็นด้าน

การเงิน
การจ้างงาน
ความสัมพันธ์ส่วนตัว
ความสัมพันธ์ทางวิชาการ
การแข่งขันทางวิชาการ
การเป็นที่ปรึกษา
การเป็นผู้บังคับบัญชา/ผู้ใต้บังคับบัญชา
การเป็นอาจารย์ที่ปรึกษา/นิสิต
ความสัมพันธ์เชิงองค์กร
ความสัมพันธ์กับวัด ชุมชน หรือองค์กรที่เป็นพื้นที่วิจัย

การมี COI ไม่ได้หมายความว่าบทความไม่สามารถได้รับการตีพิมพ์ แต่ต้องเปิดเผยและจัดการอย่างเหมาะสม

บรรณาธิการที่มี COI กับต้นฉบับต้องถอนตัวจากกระบวนการพิจารณา

หาก Editor-in-Chief หรือ Associate Editor เป็นผู้เขียนบทความ การจัดการต้นฉบับทั้งหมดต้องถูกมอบหมายให้บรรณาธิการอื่นที่ไม่มี COI และผู้เขียนต้องไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการเลือก reviewer หรือการตัดสินบทความของตนเอง


นโยบายแก้ไขและเพิกถอนบทความ (Corrections, Expressions of Concern and Retractions)

PARIHARA ให้ความสำคัญกับความถูกต้องของ scholarly record มากกว่าการปกป้องภาพลักษณ์ของวารสารหรือผู้เขียน

Correction

ใช้เมื่อพบความผิดพลาดที่มีผลต่อความถูกต้องหรือความเข้าใจของบทความ แต่ไม่ทำลายข้อค้นพบหลัก

Correction จะเชื่อมโยงกับบทความต้นฉบับอย่างชัดเจน

Expression of Concern

อาจใช้เมื่อมีข้อสงสัยร้ายแรงเกี่ยวกับความน่าเชื่อถือของบทความ แต่การสอบสวนยังไม่แล้วเสร็จหรือหลักฐานยังไม่เพียงพอ

Retraction

วารสารอาจเพิกถอนบทความเมื่อมีหลักฐานสำคัญ เช่น

ข้อมูลไม่น่าเชื่อถือจากการสร้างหรือบิดเบือนข้อมูล
plagiarism
duplicate/redundant publication
การใช้ข้อมูลโดยไม่ได้รับอนุญาต
การละเมิดจริยธรรมการวิจัยอย่างร้ายแรง
peer-review manipulation
ผลประโยชน์ทับซ้อนร้ายแรงที่ไม่ได้เปิดเผย

Retraction Notice จะระบุบทความ เหตุผล ผู้ดำเนินการเพิกถอน และยังคงเชื่อมโยงกับบทความเดิมเพื่อรักษาความโปร่งใสของ scholarly record

การลบบทความออกจากระบบทั้งหมดจะทำเฉพาะกรณีพิเศษที่เกี่ยวข้องกับกฎหมาย ความปลอดภัย หรือสิทธิส่วนบุคคลอย่างร้ายแรง


ลิขสิทธิ์และการเข้าถึงแบบเปิด (Copyright, Open Access and License)

PARIHARA เป็นวารสาร Open Access

ผู้อ่านสามารถเข้าถึง อ่าน ดาวน์โหลด และเผยแพร่บทความตามเงื่อนไขของสัญญาอนุญาตโดยไม่มีค่าใช้จ่าย

ผู้เขียนยังคงถือครองลิขสิทธิ์ในผลงานของตน

ผู้เขียนมอบสิทธิในการเผยแพร่ครั้งแรกแก่ PARIHARA และอนุญาตให้เผยแพร่ผลงานภายใต้

Creative Commons Attribution 4.0 International License (CC BY 4.0)

ผู้อื่นสามารถนำผลงานไปใช้ ทำซ้ำ แจกจ่าย หรือดัดแปลงได้ เมื่อมีการระบุชื่อผู้เขียนและแหล่งตีพิมพ์อย่างเหมาะสม

ผู้เขียนสามารถนำ Version of Record ไปเก็บใน institutional repository หรือ personal academic repository ได้ทันทีหลังการเผยแพร่ โดยระบุ DOI หรือ URL ของบทความต้นฉบับ


คำแนะนำสำหรับผู้เขียน (Author Guidelines)

ต้นฉบับต้องเป็นผลงานที่ไม่เคยตีพิมพ์ และไม่อยู่ระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น

บทความสามารถเป็นภาษาไทยหรือภาษาอังกฤษ

Abstract

ความยาวประมาณ 250–300 คำ

Research Article ควรประกอบด้วย

Background/Problem – Objective – Methods – Results – Contribution

บทคัดย่อต้องไม่เพียงรายงานว่าศึกษาอะไร แต่ต้องระบุ ข้อค้นพบหลักและ contribution

Keywords

5–7 คำ โดยควรมีคำที่สะท้อน Buddhist dimension, management dimension และ community/social dimension เมื่อเหมาะสม

References

ใช้ APA 7th edition

แหล่งอ้างอิงทุกแห่งในเนื้อหาต้องปรากฏใน Reference List และรายการใน Reference List ต้องได้รับการอ้างในเนื้อหา

ควรใช้ DOI เมื่อมี

ผู้เขียนต้องตรวจสอบความถูกต้องของแหล่งอ้างอิงจากต้นฉบับจริง ไม่อ้างอิงเอกสารที่ไม่เคยอ่านจากรายการที่ AI หรือฐานข้อมูลอื่นสร้างขึ้นโดยอัตโนมัติ

Buddhist Primary Sources

เมื่อข้อเสนอทางวิชาการตั้งอยู่บนหลักคำสอนหรือข้อความจากคัมภีร์พุทธ ผู้เขียนควรอ้าง แหล่งปฐมภูมิที่ตรวจสอบย้อนกลับได้ เท่าที่เหมาะสม

ต้องระบุ edition ที่ใช้ และ canonical locator เช่น เล่ม/ข้อ/หน้า หรือ volume/page ตามระบบของฉบับนั้นอย่างสม่ำเสมอ

ผู้เขียนต้องแยกให้ชัดระหว่าง

ข้อความที่ปรากฏในแหล่งปฐมภูมิ
กับ
การตีความหรือการประยุกต์ของผู้เขียน

Scope Fit Statement

ในขั้น submission ผู้เขียนต้องส่งข้อความไม่เกิน 150 คำ อธิบายว่า

  1. Buddhist dimension ของบทความคืออะไร

  2. Management/Governance dimension คืออะไร

  3. Community/Social Development dimension คืออะไร

  4. ความสัมพันธ์ระหว่างสามมิตินี้ก่อให้เกิด contribution อย่างไร

ข้อความนี้ใช้สำหรับ Editorial Screening และไม่จำเป็นต้องตีพิมพ์ในบทความ

PARIHARA Contribution Statement

บทความทุกเรื่องต้องมีส่วน

Contribution to Buddhist Community Management

ก่อน Conclusion หรือรวมอยู่ในช่วงท้ายของ Discussion

ผู้เขียนต้องระบุอย่างชัดเจนว่า

งานนี้ทำให้เราเข้าใจ Buddhist Community Management เพิ่มขึ้นจากองค์ความรู้เดิมอย่างไร


แนวทางสำหรับบรรณาธิการ (Editor Guidelines)

บรรณาธิการมีหน้าที่รักษาความน่าเชื่อถือของวารสารและ scholarly record

การตัดสินต้องพิจารณาจาก

คุณภาพทางวิชาการ
originality
methodological rigor
scope relevance
ethical compliance
contribution

โดยไม่พิจารณาจากตำแหน่ง ชื่อเสียง สถาบัน เชื้อชาติ เพศ สัญชาติ ศาสนา หรือความสัมพันธ์ส่วนตัว

Editorial Screening

Editor/Associate Editor ต้องตอบคำถามอย่างน้อย 6 ข้อก่อนส่ง peer review

1. Scope Fit
ผ่าน PARIHARA Three-Domain Test หรือไม่

2. Research/Academic Gap
มีคำถามหรือช่องว่างที่ชัดหรือไม่

3. Original Contribution
สามารถระบุสิ่งใหม่ของบทความได้หรือไม่

4. Methodological Credibility
วิธีวิจัยหรือวิธีวิเคราะห์เพียงพอต่อข้อสรุปหรือไม่

5. Buddhist Source Integrity
กรณีใช้หลักพุทธ มีความถูกต้องและตรวจสอบแหล่งได้หรือไม่

6. Publication Integrity
มีปัญหา plagiarism, duplicate publication, authorship, AI หรือ research ethics หรือไม่

หากตอบ “ไม่ผ่าน” ในประเด็นสำคัญ บรรณาธิการสามารถ Desk Reject ได้

Editorial Independence

ผู้บริหาร เจ้าของวารสาร ผู้สนับสนุนทุน หรือบุคคลภายนอกต้องไม่แทรกแซงการตัดสินบทความ

Internal Submissions

บทความจาก Editor, Associate Editor, Editorial Board หรือบุคลากรของหน่วยงานเจ้าของวารสารต้องได้รับกระบวนการ peer review เช่นเดียวกับบทความทั่วไป และต้องใช้บรรณาธิการที่ไม่มี COI เป็นผู้ควบคุมกระบวนการทั้งหมด

Reviewer Selection

เลือก reviewer จาก expertise ไม่ใช่จากความสะดวก

หลีกเลี่ยง reviewer ที่ อยู่หน่วยงานเดียวกับผู้เขียน มีความสัมพันธ์เป็นอาจารย์ที่ปรึกษา/ศิษย์ เป็นผู้ร่วมวิจัยหรือผู้ร่วมเขียนใกล้ชิด มีความขัดแย้งส่วนตัว มีผลประโยชน์โดยตรงต่อผลการวิจัย

Appeals and Complaints

ผู้เขียนสามารถอุทธรณ์ editorial decision ได้เมื่อเห็นว่ามีข้อผิดพลาดทางข้อเท็จจริงหรือกระบวนการ

การอุทธรณ์ต้องอธิบายเหตุผลทางวิชาการ ไม่ใช่เพียงไม่เห็นด้วยกับผลการตัดสิน

กรณีเกี่ยวข้องกับ Editor-in-Chief ต้องมอบหมายให้บรรณาธิการหรือคณะกรรมการที่ไม่มีส่วนได้ส่วนเสียพิจารณา