การประเมินศักยภาพของแหล่งท่องเที่ยวเพื่อจัดทำเส้นทางท่องเที่ยวเชิงนิเวศตำบลช้างเผือก อำเภอจะแนะ จังหวัดนราธิวาส
คำสำคัญ:
ศักยภาพแหล่งท่องเที่ยว, การท่องเที่ยวเชิงนิเวศ, นราธิวาสบทคัดย่อ
การประเมินศักยภาพของแหล่งท่องเที่ยวเพื่อจัดทำเส้นทางท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ตำบลช้างเผือก อำเภอจะแนะ จังหวัดนราธิวาส มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแหล่งท่องเที่ยวของตำบลช้างเผือก อำเภอจะแนะ จังหวัดนราธิวาส และประเมินศักยภาพของแหล่งท่องเที่ยวเพื่อจัดทำเส้นทางท่องเที่ยวเชิงนิเวศ โดยใช้วิธีการศึกษาแบบผสมผสานเก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามจากนักท่องเที่ยว 150 คน สัมภาษณ์ผู้นำชุมชน สมาชิกองค์การบริหารส่วนตำบล มัคคุเทศก์ รวม 10 คน และใช้แบบสำรวจศึกษาทรัพยากรแหล่งท่องเที่ยว วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ คือ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน SWOT และ Content Analysis ผลการวิจัย พบว่า อำเภอจะแนะมีแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศทั้งทางธรรมชาติและวัฒนธรรมหลายแห่ง สำรวจความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวอยู่ในระดับมาก ผลการประเมินแหล่งท่องเที่ยวพบว่า จุดแข็งคือ ของธรรมชาติ เป็นแหล่งท่องเที่ยวมีความสวยงามและมีความหลากหลายที่อุดมสมบูรณ์ จุดอ่อนคือ ยังไม่มีป้ายบอกทางไม่ชัดเจน ขาดการจัดการด้านสิ่งอำนวยความสะดวก ความปลอดภัย โอกาสที่ดีคือมีการประชาสัมพันธ์จากสื่อต่าง ๆ และมีนโยบายของรัฐและหน่วยงานท้องถิ่นสนับสนุนในการพัฒนา อุปสรรคคือ ไม่สามารถเชื่อมโยงไปแหล่งท่องเที่ยวแห่งอื่นได้ ไม่มีการจัดสรรงบประมาณในการพัฒนา และผลกระทบจากความไม่สงบของสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ทำให้การจัดเส้นทางการท่องเที่ยวเชิงนิเวศเหมาะสมกับรูปแบบของการท่องเที่ยววันเดียวกลับ
เอกสารอ้างอิง
ตรีฤกษ์ เพชรมนต์, ปาริฉัตร ศรีหะรัญ, พัชรินทร์ โสมปาน และศิริพร หมื่นหัสถ์. (2564). ศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงนิเวศในอำเภอนบพิตำ จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 15(1). 236 – 251.
ณัฏฐ์พัชร์ กาญจนรัตน์ และกุลพิชญ์ โภไคยอุดม. (2563) องค์ประกอบทางการท่องเที่ยวที่ส่งผลต่อความสนใจท่องเที่ยวเชิงโหยหาอดีตของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่อาศัยอยู่ในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ, 21(2), 283 – 294.
ภาสกร จวนสาง. (2563). การประเมินศักยภาพของชุมชนในการพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศและวัฒนธรรม กรณีศึกษา ชุมชนบ้านท่าล้ง จังหวัดอุบลราชธานีและชุมชนบ้านท่าวัด จังหวัดสกลนคร [วิทยานิพนธ์หลักสูตรการวางแผนชุมชนเมืองและสภาพแวดล้อม มหาบัณฑิต, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร]. DSpace at Silpakorn University. http://202.44.135.157/dspace/handle/123456789/3176.
ธัชนนท์ ภู่ทิม. (2567). แนวทางการพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงนิเวศบริเวณอ่างเก็บน้ำภูดิน ชุมชนภูดิน ตำบลแม่หอพระ อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่]. CMUDC (Chiang Mai University Digital Collection). https://cmudc.library.cmu.ac.th/frontend/Info/item/dc:181591.
สุเนตร ทวีถาวรสวัสดิ์. (2565). ตำรารายวิชาการจัดการทรัพยากรท่องเที่ยวชุมชน. กรุงเทพฯ : สายส่งดวงแก้ว.
เสาวคนธ์ ฟรายเก้อ. (2563). แนวทางการพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ กรณีศึกษากลุ่มเขาออก การท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ อำเภอขนอม จังหวัดนครศรีธรรมราช [วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการจัดการอุตสาหกรรมบริการและการท่องเที่ยว, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ]. BU Research (Dspace at Bangkok University). http://dspace.bu.ac.th/handle/123456789/4379.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
##default.contextSettings.thaijo.licenseTerms##