การบูรณาการหลักสูตรภาษาอังกฤษแบบ CLIL ของโรงเรียนประถมศึกษาในประเทศไทย: โอกาส อุปสรรค และแนวทางการพัฒนา

ผู้แต่ง

  • นงลักษณ์ ไชยศิลป์ นักศึกษาหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน วิทยาลัยการศึกษา มหาวิทยาลัยพะเยา
  • วิไลภรณ์ วิชญาวัฒน์ อาจารย์สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน วิทยาลัยการศึกษา มหาวิทยาลัยพะเยา

คำสำคัญ:

การบูรณาการหลักสูตรภาษาอังกฤษ, CLIL, โรงเรียนประถมศึกษา

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวทางการบูรณาการหลักสูตรภาษาอังกฤษแบบ Content and Language Integrated Learning (CLIL) ของโรงเรียนประถมศึกษาในประเทศไทย ตลอดจนวิเคราะห์โอกาสและอุปสรรคของการนำแนวคิดดังกล่าวมาประยุกต์ใช้ในบริบทประเทศไทย แนวคิด CLIL เป็นการจัดการเรียนรู้ที่ผสานเนื้อหาวิชาเข้ากับการเรียนรู้ภาษาอังกฤษ โดยมีองค์ประกอบสำคัญ 4 ด้าน คือ เนื้อหา (Content) การสื่อสาร (Communication) การคิด (Cognition) และวัฒนธรรม (Culture) ซึ่งมุ่งเน้นการพัฒนาผู้เรียนให้มีทักษะภาษาและการคิดวิเคราะห์ไปพร้อมกัน ผลการสังเคราะห์ข้อมูลพบว่า แนวทางการพัฒนาหลักสูตร CLIL ที่เหมาะสมกับโรงเรียนระดับประถมศึกษาในประเทศไทย คือ 1) ยึดกรอบหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานเป็นฐาน 2) ออกแบบหน่วยการเรียนรู้ตามกรอบ 4Cs 3) กำหนดระดับความเข้มของ CLIL ให้เหมาะกับบริบทของโรงเรียน และ 4) พัฒนาครูอย่างต่อเนื่องผ่านระบบชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC) ปัจจัยสำคัญต่อความสำเร็จของ CLIL ได้แก่ ความพร้อมของครู สื่อและทรัพยากรการเรียนรู้ที่เหมาะสม การสนับสนุนจากผู้บริหารโรงเรียน และการประเมินผลที่ครอบคลุมทั้งด้านภาษาและเนื้อหา นอกจากนี้ ยังมีอุปสรรคต่อการใช้ CLIL ในการจัดการศึกษา ได้แก่ ด้านสมรรถนะทางภาษาอังกฤษของครู ข้อจำกัดของสื่อการสอน และความเหลื่อมล้ำระหว่างโรงเรียนเมืองกับชนบท บทความนี้ ได้นำเสนอทั้งแนวทางเชิงนโยบายและแนวทางการปฏิบัติเพื่อพัฒนา CLIL ให้เป็นกลไกสำคัญในการยกระดับคุณภาพการศึกษาภาษาอังกฤษในระดับประถมศึกษาของประเทศไทย

เอกสารอ้างอิง

กัลยา จันทร์พราหมณ์. (2563). การพัฒนาทักษะครูในการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษระดับประถมศึกษาโดยใช้แนวทาง CLIL. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

กรรณิการ์ บุญขาว. (2567). การส่งเสริมการจัดการเรียนรู้แบบ CLIL ในโรงเรียนประถมศึกษา: บทบาทของผู้บริหารและครูผู้สอน. วารสารวิชาการครุศาสตร์, 45(2), 112–128.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2564). กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.

Álvarez, I. (2007). CLIL and English language learning: A European perspective. Journal of Applied Linguistics, 3(2), 123–142.

Anderson, L. W., & Krathwohl, D. R. (2001). A taxonomy for learning, teaching, and assessing: A revision of Bloom’s taxonomy of educational objectives. New York, NY: Longman.

Antropova, A., Smit, U., & Pavon, V. (2021). Teacher competence in CLIL: Integrating content and language learning in primary education. European Journal of Teacher Education, 44(3), 321–338.

Bentley, K. (2010). The TKT Course: CLIL module. Cambridge: Cambridge University Press.

British Council. (2006). Teaching English in Thailand: CLIL implementation framework. Bangkok: British Council Thailand.

Chen, Y. (2023). Digital resources and CLIL implementation in primary education. Journal of Language Teaching and Research, 14(5), 987–1002.

Coyle, D., Hood, P., & Marsh, D. (2010). CLIL: Content and Language Integrated Learning. Cambridge: Cambridge University Press.

Crystal, D. (2020). The Cambridge encyclopedia of the English language (3rd ed.). Cambridge: Cambridge University Press.

Dalton-Puffer, C. (2022). Researching CLIL in primary classrooms: Challenges and perspectives. Language Teaching Research, 26(3), 345–360.

Estrada, M., & Segura, J. (2022). Managing young learners’ classrooms in CLIL contexts. Early Childhood Education Journal, 50(4), 657–672.

Kewara, P. (2017). Implementing CLIL in Thai classrooms: A case study of teacher collaboration. Asian EFL Journal, 19(7), 45–68.

Lasagabaster, D. (2022). CLIL in practice: A global overview of challenges and opportunities. International Journal of Bilingual Education and Bilingualism, 25(4), 589–607.

MacKenzie, A. (2008). CLIL implementation in Southeast Asia: The case of Thailand. Asian Englishes, 11(2), 6–23.

Maley, A. (2011). Materials development for CLIL in EFL contexts. English Language Teaching Journal, 65(4), 454–462.

Marsh, D. (2022). Revisiting CLIL: New directions for language and content learning. Oxford: Oxford University Press.

Meyer, O., Coyle, D., Halbach, A., Schuck, K., & Ting, T. (2021). A pluriliteracies approach to teaching for learning: Putting a pluriliteracies approach into practice. Cam-bridge: Cambridge University Press.

Montalto, S. A., Walter, L., Theodorou, M., & Chrysanthou, K. (2016). CLIL implementation and best practices in Europe. European Commission Report.

Koanamsai, P., & Neingnoi, N. (2024). From Theory to Practice: A Practical Guide for In-Service Teachers on CLIL Material Development Implemented in English Primary Classrooms. Journal of Asian Language Teaching and Learning, 5(1), 44–59. re-trieved from https://so10.tci-thaijo.org/index.php/jote/article/view/1275

OECD. (2021). Future of education and skills 2030: OECD learning compass. Paris: OECD Publishing.

Phyak, P. (2021). Teachers’ beliefs and challenges in implementing CLIL in Asian EFL contexts. TESOL Quarterly, 55(2), 478–499.

Punthumasen, P. (2007). International program for teacher education: An approach to tackling problems of English education in Thailand. Bangkok: Ministry of Education.

Smit, U. (2007). English as a lingua franca in higher education: A longitudinal study of classroom discourse. Berlin: De Gruyter.

Waloyo, M., Anggraini, N., & Prasetyo, R. (2021). Alternative assessment in CLIL-based prima-ry education. Journal of Education and Practice, 12(10), 23–35.

Wiriyachitra, A. (2010). English language teaching and learning in Thailand in this decade. Thai TESOL Bulletin, 23(2), 5–14.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-10-22

รูปแบบการอ้างอิง

ไชยศิลป์ น., & วิชญาวัฒน์ ว. (2026). การบูรณาการหลักสูตรภาษาอังกฤษแบบ CLIL ของโรงเรียนประถมศึกษาในประเทศไทย: โอกาส อุปสรรค และแนวทางการพัฒนา. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา, 10(3), 1–14. สืบค้น จาก https://so20.tci-thaijo.org/index.php/bsru01grad/article/view/1087

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ