ประวัติความเป็นมา

               วารสารปทุมศิลป์ ถิ่นวไลยอลงกรณ์ เป็นวารสารด้านศิลปวัฒนธรรม ของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ จัดทำขึ้นเพื่อเป็นสื่อกลางในการเผยแพร่ผลงานวิชาการและงานวิจัยที่ทรงคุณค่า การจัดทำวารสารนี้มีจุดเริ่มต้นจากพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. ๒๕๔๙ ตามมาตรา ๗ ให้มหาวิทยาลัยเป็นสถาบันอุดมศึกษาเพื่อการพัฒนาท้องถิ่นที่เสริมสร้างพลังปัญญาของแผ่นดิน ฟื้นฟูพลังการเรียนรู้ เชิดชูภูมิปัญญาของท้องถิ่น สร้างสรรค์ศิลปวิทยาเพื่อความเจริญก้าวหน้าอย่างมั่นคงและยั่งยืนของปวงชน มีสวนร่วมในการจัดการการบำรุงรักษาการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมอย่างสมดุลและยั่งยืน โดยมีวัตถประสงค์ให้การศึกษา ส่งเสริมวิชาการและวิชาชีพชั้นสูง ทำการสอน วิจัยให้บริการทางวิชาการแก่สังคม ปรับปรุงถ่ายทอด และพัฒนาเทคโนโลยีทะนุบํารุงศิลปะและวัฒนธรรม ผลิตครูและส่งเสริมวิทยฐานะครู คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ จึงได้ริเริ่มจัดทำวารสารวิจัยที่เฉพาะทางขึ้น เพื่อมุ่งหวังให้เกิดการรวบรวมองค์ความรู้เกี่ยวกับศิลปวัฒนธรรมในเขตพื้นที่รับผิดชอบและพื้นที่อื่น ๆ โดยทั่วไปอย่างเป็นระบบ โดยมีเนื้อหาภายในวารสารครอบคลุมทั้งงานวิจัยเชิงลึกเกี่ยวกับการอนุรักษ์วัฒนธรรม การสร้างสรรค์ศิลปะร่วมสมัย งานสร้างสรรค์ทางด้านศิลปกรรม และบทความวิชาการ บทความวิจัย ที่มีเนื้อหาเกี่ยวข้องครอบคลุมด้านศิลปวัฒนธรรมและพัฒนาการทางด้านประวัติศาสตร์ โดยมีจุดมุ่งหมายให้วารสารดังกล่าวเป็นที่ยอมรับในวงวิชาการ และมีมาตรฐานในการรับรองของ Thai-Journal Citation Index Centre (TCI) หรือ ศูนย์ดัชนีการอ้างอิงวารสารไทย เพื่อเป็นการส่งเสริมให้วารสารด้านศิลปวัฒนธรรมนี้เป็นแหล่งเรียนรู้ที่ทรงคุณค่าและเป็นมรดกทางปัญญาแก่สังคมไทยสืบไป

ขอบเขตเนื้อหาที่รับพิจารณา

               ศิลปวัฒนธรรมไทย ศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น ศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย การอนุรักษ์วัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ไทย ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น ประวัติศาสตร์ร่วมสมัย งานสร้างสรรค์ทางด้านศิลปกรรมและงานอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง

วัตถุประสงค์

1. เพื่อเป็นการเปิดพื้นที่ทางวิชาการให้แก่อาจารย์ นักวิจัย นักวิชาการ และนักศึกษา ได้เสนอผลงานด้านศิลปวัฒนธรรม งานสร้างสรรค์ และด้านประวัติศาสตร์
2. เพื่อเป็นแหล่งตีพิมพ์เผยแพร่บทความวิชาการ บทความวิจัยที่มีคุณภาพ และเป็นที่ยอมรับในวงวิชาการ  
3. เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนองค์ความรู้ระหว่างสถาบันการศึกษาและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอย่างสร้างสรรค์