การจัดการศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนเชิงระบบแบบ 6 มิติ สำหรับบัณฑิตศึกษา

ชลลดา พงศ์พัฒนโยธิน

ผู้แต่ง

ชลลดา พงศ์พัฒนโยธิน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา

บทคัดย่อ

บทความเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอกรอบแนวคิดและแนวทางเชิงระบบสำหรับการจัดการศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนในระดับบัณฑิตศึกษา โดยใช้วิธีการสังเคราะห์องค์ความรู้เพื่อสร้างองค์ความรู้ใหม่ ประกอบด้วย 1) การทบทวนวรรณกรรมเชิงระบบ 2) การจัดกลุ่มแนวคิด 3) การบูรณาการเชิงระบบ 4) การสร้างองค์ความรู้ใหม่ จนเกิดเป็น กรอบการจัดการศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน 6 มิติ หรือ 6D ประกอบด้วย ประกอบด้วย 1) Direction-นโยบายและทิศทาง 2) Design-การออกแบบหลักสูตร 3) Didactics-รูปแบบการเรียนรู้โลกจริง 4) Development-การพัฒนาอาจารย์และระบบสนับสนุน 5) Deployment-การบูรณาการและการนำไปใช้ และ 6) Diagnosis-การประเมินผลและการประกันคุณภาพ คณะหรือมหาวิทยาลัยสามารถนำไปประยุกต์ใช้เป็นแนวทางการต่อยอดการออกแบบหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษา ดังนี้ 1) การกำหนดสมรรถนะเป้าหมายระดับสาขาวิชา 2) การออกแบบโครงสร้างรายวิชา โครงงาน วิทยานิพนธ์เป็นเส้นทางเดียวกัน 3) การทำให้รูปแบบการเรียนรู้โลกจริงเป็นหัวใจของหลักสูตร 4) การตั้งกลไกห้องปฏิบัติการมีชีวิตและฐานข้อมูลด้านการพัฒนาที่ยั่งยืน 5) การวัดและประเมินผลการเรียนรู้แบบผสมผสาน บทความนี้นำเสนอกรอบการจัดการแบบทั้งสถาบันเพื่อทำให้ “นโยบาย หลักสูตร การสอน วิจัย ภาคี การประเมิน” เชื่อมโยงเป็นระบบเดียวกัน ซึ่งจะทำให้บัณฑิตศึกษามีบทบาทสำคัญในการขับเคลื่อนการพัฒนาที่ยั่งยืนทั้งในระดับมหาวิทยาลัยและสังคมต่อไป

เอกสารอ้างอิง

Brundiers, K., Barth, M., Cebrián, G., Cohen, M., Diaz, L., Doucette-Remington, S., … Zint, M.

(2020). Key competencies in sustainability in higher education toward an agreed-upon reference framework. Sustainability Science, 16(1), 13-29.https://doi.org/10.1007/

s11625-020-00838-2

Brundiers, K., Wiek, A., & Redman, C. L. (2010). Real‐world learning opportunities in

sustainability: From classroom into the real world. International Journal of Sustainability in Higher Education, 11(4), 308–324. doi:10.1108/14676371011077540

Frisk, E., & Larson, K. (2011). Educating for sustainability: Competencies & practices for

transformative action. Journal of Sustainability Education, 2. http://www.jsedimensions.org/wordpress/wp-

content/uploads/2011/03/FriskLarson2011.pdf

Giangrande, N., White, R. M., East, M., Jackson, R., Clarke, T., Saloff Coste, M., & Penha-Lopes,

G. (2019). A competency framework to assess and activate education for sustainable development: Addressing the UN

Sustainable Development Goals 4.7 challenge. Sustainability, 11(10), 2832. doi:10.3390/su11102832

Sustainable Development Solutions Network (SDSN). (2020). Accelerating education for

the SDGs in universities: A guide for universities, colleges, and tertiary and higher education institutions.

Tilbury, D. (2011). Education for sustainable development: An expert review of processes and learning. UNESCO.

UNESCO. (2017). Education for sustainable development goals: Learning objectives.

UNESCO. (2020). Education for sustainable development: A roadmap. UNESCO.

Wiek, A., Withycombe, L., & Redman, C. L. (2011). Key competencies in sustainability: A

reference framework for academic program development. Sustainability Science, 6(2), 203–218. doi:10.1007/s11625-011-0132-6

Yarime, M., Trencher, G., Mino, T., Scholz, R. W., Olsson, L., Ness, B., Frantzeskaki, N., &

Rotmans, J. (2012). Establishing sustainability science in higher education institutions: Towards an integration of academic development, institutionalization, and stakeholder collaborations. Sustainability Science, 7(Suppl 1), 101–113. doi:10.1007/s11625-012-0157-5