ความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ความสามารถและความสามารถที่แท้จริงในการทำวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียนของครู โรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรีเขต 2
คำสำคัญ:
การรับรู้ความสามารถ, ความสามารถในการทำวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียนบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการรับรู้ความสามารถในการทำวิจัยปฏิบัติการใน
ชั้นเรียนของครู โรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรีเขต 2 2) ศึกษาความสามารถที่แท้จริงในการทำวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียนของครู โรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาราชบุรีเขต 2 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ความสามารถและความสามารถที่แท้จริงในการทำวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียนของครู โรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตราชบุรีเขต 2 ประชากรได้แก่ ครูโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรีเขต 2 จำนวน 54 คน กลุ่มตัวอย่างได้แก่ ครูโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรีเขต 2 จำนวน 16 คน ได้มาด้วยวิธีการสุ่มอย่างง่าย สถิติที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ ค่าเฉลี่ย ( ) ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (SD.) ในการศึกษาการรับรู้ความสามารถและความสามารถที่แท้จริง และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน (Pearson’s Correlation Coefficient) ใช้ในการศึกษาหาควมสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ความสามารถและความสามารถที่แท้จริง
ผลการศึกษา พบว่า 1) ระดับการรับรู้ความสามารถในการทำวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียนของครู โรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรีเขต 2 อยู่ในระดับมาก ( = 4.11) 2) ความสามารถที่แท้จริงในการทำวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียนของครู โรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรีเขต 2 อยู่ในระดับมาก ( = 3.91) 3) ความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ความสามารถและความสามารถที่แท้จริงในการทำวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียนของครู โรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรีเขต 2 มีความสัมพันธ์กันในระดับน้อย (r = .019)
เอกสารอ้างอิง
บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น. สุวีริยาสาส์น.
วณิชชา สิทธิพล. (2562). การพัฒนากระบวนการเสริมสร้างความสามารถในการทำวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียนของครูอนุบาลโดยใช้หลักการประเมินเพื่อการเรียนรู้และชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพ (วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
สมนึก ภัททิยธนี. (2567). การสร้างแบบสอบถามหรือแบบวัด. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาด้านการจัดการ มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตขอนแก่น, 1(2), 1–17.
สุภาพร สุดบรรทัด. (2562). การวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียนกับจริยธรรมการวิจัย. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร, 14(1), 1–12.
Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. W.H. Freeman.
Baysal, Y. E., & Mutlu, F. (2021). The effect of professional development programs on teachers' self-efficacy beliefs in science teaching: A meta-analysis study. International Journal of Contemporary Educational Research, 8(4), 1–15.
Clance, P. R., & Imes, S. A. (1978). The imposter phenomenon in high achieving women: Dynamics and therapeutic intervention. Psychotherapy: Theory, Research & Practice, 15(3), pp. 241–247. https://doi.org/10.1037/h0086006
Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences. (2nd ed.). Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
Darling-Hammond, L. (2017). Teacher education around the world: What can we learn from international practice?.
European Journal of Teacher Education, 40(3), 291–309.
Dunning, D. (2011). The Dunning–Kruger effect: On being ignorant of one's own ignorance. In J. Olson & M. Zanna (Eds.), Advances in experimental social psychology, 44, 247–296. Academic Press.
Hattie, J. (2012). Visible learning for teachers: Maximizing impact on learning. Routledge.
Kemmis, S., McTaggart, R., & Nixon, R. (2014). The action research planner: Doing critical participatory action research. Springer.
Kruger, J., & Dunning, D. (1999). Unskilled and unaware of it: How difficulties in recognizing one's own incompetence lead to inflated self-assessments. Journal of Personality and Social Psychology, 77(6), pp. 1121–1134. https://doi.org/10.1037/0022-3514.77.6.1121
Lewin, K. (1946). Action research and minority problems. Journal of Social Issues, 2(4), 34–46. Yoo, J. H. (2016). The effect of professional development on teacher efficacy and teachers' self-analysis of their efficacy change. Journal of Teacher Education for Sustainability, 18(1), pp. 84–94.
Zee, M., & Koomen, H. M. Y. (2016). Teacher self-efficacy and its effects on classroom processes, student academic adjustment, and teacher well-being: A synthesis of 40 years of research. Review of Educational Research, 86(4), 981–1015. https://doi.org/10.3102/0034654315626801
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
##default.contextSettings.thaijo.licenseTerms##
